Luchtbalboys aka The Boyzz In Green

Afgelopen zondag waren de talrijk aanwezigen in Wildert getuige van twee totaal verschillende wedstrijden; eentje voor de rust en eentje na de rust.

Hieronder volgen de verslagen van de dubbele confrontatie met het Essense Wildert.

• Wildert – LBB 0 – 3 (gespeeld op zondag 18/02/08 van 15h tot 15h45)

Nog wat nazinderend van de pandoering die we vorige week van de leiders uit Deurne kregen, stond iedereen paraat om er vandaag “iets van te maken”. En dat deden we ook. Aanvankelijk was Wildert nog de sterkste ploeg wat resulteerde in een kopbal op de onderkant van de lat. Stilaan kwam LBB beter in de wedstrijd: Wildert werd eerst nog gewaarschuwd door een schot in het zijnet van Pascal en een Birger die wat last had om het ronde lederen voorwerp deftig te controleren en bijgevolg wel alleen voor doel kwam, doch zonder bal! Even later was het wel raak: Guy zette Birger schuin voor doel en met een droge knal verdween de 0-1 in het dak van doel (“en toch haddem moeten afleggen”).  Even later verscheen Tim Gerrits alleen voor doel en werkte beheerst af (0-2). Net voor de rust deed hij dit, nog koelbloediger dan ervoor, gewoon nog eens over (0-3). Omdat de thuisspeler Paglia (voor wie hem nog kent: “de rode-schoenenman”) tussendoor nog op de paal had getrapt werd deze wedstrijd met 0-3 gewonnen!  Knap werk jongens!!!

• Wildert – LBB 5 – 1 (gespeeld op zondag 18/02/08 van 16h tot 16h45)

Wildert moest uit de heenmatch een 0 - 3 achterstand ophalen (zie hoger) en we wisten dat ze furieus zouden starten.  Gewaarschuwd en met beide voeten op de grond betraden we de grasmat.  Maar toch, 15 minuten, 1 black-out en 4 stilstaande fases later stonden we zowaar op achterstand!! Begrijpen wie begrijpen kan.  Het vermoeden dat we met onze de voeten niet “op” maar “in” de grond zaten stak de kop op. Viermaal stonden we aan de grond genageld. Tot overmaat van ramp verloren we Tim Gerrits nog met 2X geel, dit terwijl de thuisploeg eigenlijk met 10 moest komen te staan, na een fout van de plaatselijke libero op de doorgebroken “mezelf”. De ref, die de gele kaart al in zijn hand had, stak deze luttele seconden later terug weg, omdat hij besefte dat de speler in kwestie al de trotste eigenaar was van een andere gele kaart.
De strik van het geschenk volgde later nog in de vorm van een lichte strafschop die door Mirko Paglia (rood onder paars, hoe kom je erbij?? J) beheerst in het hoekje werd geplaatst: 5-3 (van 0 – 3 naar 5 – 3 waar hebben we dat nog gezien?).  Voorspelbaar als sommige refs zijn kregen ook wij uiteraard een lichte strafschop. Op deze manier kon Steven Rombout nog heerlijk “Panenka-gewijs” milderen tot 5 – 4!

Verdiend? Onverdiend? Wie zal het zeggen?
Feit is wel dat we stilaan in nauwe schoentjes zitten en bijgevolg verplicht zijn de komende twee weken te winnen van zowel Horendonk als Kalmthout!

Pascal